تنهاترين سردار

پدرم آب دهانش رو تو صورتم مي ريخت و مي گفت شيعه مشرک است.

مادرم مي گفت سر سفره با ما نبايد بشيني تو مشرک شدي و غذا بر تو حرام است

مقدمه:

متن زير قسمتي از گفتگو با يک شخصي است که قبلا سني بوده است اما شيعه شده است

سوال: لطفا خودتان را معرفي کنيد؟

پاسخ نعيم:

با سلام. اينجانب نعيم (تاجيک) فاطمي متولد افغانستان در سال 1360يا 1362 . در همان زمان کشور خود را به اتفاق خانواده بعلت تجاوز شوري سابق ترک کرده و به کشور ايران شهر زاهدان مهاجرت کرديم. من در خانواده ايي سني حنفي که بسيار هم تعصبي هستند بزرگ شدم. وقتي به ايران آمدم سه سال داشتم تا سال سوم راهنمايي به تحصيل ادامه دادم. طي اين چند سال با دوستان زيادي که شيعه بودند آشنا شدم و بالاخره يکم ماه مبارک رمضان سال 1380 به مذهب شيعه گرايش پيدا کردم.

سوال:نعيم گرامي علت هاي شيعه شدن شما چه بود؟

پاسخ نعيم:

علل شيعه شدنم متعدد است از قبيل:

چندين بار حاجت گرفتم از اهل بيت. يکي اينکه برادرم چند سال مريض بود. مادرم به اهل بيت متوسل شد و بالاخره برادرم شفا گرفت. بعد از اين مادرم نذر کرد که هر سال عاشورا آش نذري بدهد. يکي از فاميلها هر سال دختري مي آورد متوسل مي شد و بالاخره حاجت گرفت. اواخر سال 79 با يکي از دوستانم قرار شد به مشهد سفر کنيم به نيت زيارت امام رضا دو بار آمديم زابل که يک راننده اتوبوس منو با خودش ببره اما بدقولي کرد با من ولي دوستم بليط گرفت و به مشهد سفر کرد. من هم به سمت زاهدان برگشتم دو راهي زابل زاهدان ماشين به دليل کمبود بنزين توقف کرد از راننده پرسيدم جاده مشهد کدام طرف است. جاده رو نشونم داد از ماشين فاصله گرفتم اومدم تو جاده داد زدم يا امام رضا باشه سوار ماشين شدم اومدم زاهدان. فاميل ها وقتي از داستان سفر باخبر شدند با حرفهاشون مادرم رو نگران ميکردند که مانع سفر من بشود. خلاصه روز بعد امام رضا طلبيد به سمت مشهد حرکت کردم. روز دوم محرم به مشهد رسيدم. پيراهن مشکلي پوشيدم کنار پنجره فولاد روضه حضرت عباس رو گوش دادم و گريه کردم بعد مداح نوحه خواند ((دست منو دامان تو باب الحوائج*چشم منو احسان تو باب الحوائج)) من هم سينه ميزدم اولين گريه و سينه زني من براي اهل بيت تو حرم امام رضا بود. خيلي دوست داشتم تو حرم امام رضا نماز بخونم ولي چون سني بودم خجالت ميکشيدم. سه روز بعد از عاشورا اومدم زاهدان. اما فرق کرد بود بعد از برگشت هر شب خواب حرم امام رضا رو مي ديدم. آخرين شب ماه شعبان که فرداش اولين روز ماه رمضان بود يه خوابي ديدم که تو زندگيم خيلي تاثير داشت. امام حسين رو در خواب ديدم با لباس سبز و زره و شمشير و اسب سفيد داشتند از شخصي پرسيدم اين آقا کيه گفت: امام حسين هستند. با هم به سحرايي رفتيم به قبري رسيديم امام حسين از اسب پيدا شدند فاتحه خواند. سوال کردم قبر کيه؟ گفتند: قبر پدر امام حسين حضرت اميرالمومنين هست. ناگهان امام حسين فرمودند: بايد شيعه بشوي. از خواب پريدم رفتم يخچال آب خوردم. دوباره خوابيدم و همون خواب رو ديدم. صبح که بيدار شدم رفتم منزل دوستم براش تعريف کردم و بالاخره شيعه شدم. چند سال با خانواده سختي هاي زيادي رو تحمل کردم چون اذان صبح و مغرب من با خانواده فرق داشت. موقع سحر و افطار من رو اذيت ميکردن.

سوال: برخورد خانواده شما با شما چگونه بود؟

پاسخ نعيم:

اولين محرم با هيات اومديم بيرون فاميل ها ديدن مشکي پوشيدم و تو هيات مسجد امام علي سينه مي زنم به من گير دادن گفتم رفته بودم دسته عزاداري رو تماشا کنم. بعدا با امام جمعه و علماي شهر در ميان گذاشتم فرمودند: تقيه کن. اما جوابي نداد. از همون سال 1380به اتفاق دوستم منزل شهيد ميري که چهارشنبه ها زيارت عاشورا داشت شرکت کردم. و تونستيم سال 1381 هياتي با اسم جنت الحسين تاسيس کنيم که الحمدلله بنده تمام کارهاي ثبت هيات تو سازمان تبليغات رو انجام دادم. خداوند کمک کرده است که در اين چند سال تو هيات هاي متعدد به ذاکري و خادمي اهل بيت مشغولم اما تمام اين کارها تا مدتي در لفافه و تقيه بود. تا اينکه گيرهاي خانواده به من زياد شد. يک روز مادرم ميره منزل دوستم تا دنبال من بگرده. مادر دوستم ميگه با پسرم و نوه هام رفتن دعاي ندبه و مادرم جا خورد. چون من زماني که ميخواستم برم دعاي ندبه يا زيارت مي گفتم ميخوام برم ورزش. زماني که فهميدند شيعه شدم هفته ايي 6روز کتک ميخوردم و اين روال سه سال طول کشيد. پدرم و دايي هام اين زحمت رو مي کشيدند.

پدرم آب دهانش رو تو صورتم مي ريخت و مي گفت شيعه مشرک است.

مادرم مي گفت سر سفره با ما نبايد بشيني تو مشرک شدي و غذا بر تو حرام است

ديگه نمي تونستم زاهدان تو محرم باشم. چند سال رفتم تو مشهد براي عزاداري محرم. دختر خاله ام نامزدم بود وقتي بعد از عاشورا برگشتم. دايي هام و پسر خاله هام گفتن شيعه شدي و مشرک هستي نامزديم رو بهم زدن. البته هر وقت از مشهد برميگشتم زنهاي اقوام آب حرم امام رضا رو مثل آب زمزم تبرک ميخوردن ولي چون از شوهرها شون ميترسيدن اينکار رو علني نميکردند.

سوال: سخن آخر شما چيست؟

پاسخ نعيم:

خانواده ام به افغانستان برگشتند و پدرم گفت: برگردي افغانستان مي کشمت. بعد از برگشت خانواده ام براي صله رحم دو سال به منزل دايي و اقوام مي رفتم. همش بحث ميکردن که شيعه مشرک هست. ميگن عمر زهرا رو کشته. برادرم مي گفت تو آبروي خانواده ما رو بردي

خلاصه اينکه دست خانواده ام اگر به دستم برسه و برگردم افغانستان ديگه زنده نخواهم ماند.

سخنان مدير سايت:

اين تنها قسمتي از درد و دل هاي دوست عزيزم جناب نعيم بود. ايشون براي اينکه شيعه بشه همه چيز رو از دست داد

خانواده اش

زندگي راحت

همسرش

اما واقعا آيا بچه شيعه هاي امروز حقش نيست حداقل براي اينکه حقانيت مذهبشون رو بفهمند. کمي مطالعه کنند؟ تا کي قرار هست مذهب رو ارثي داشته باشيم؟

چرا مسئولين به مولوي هاي افغاني اجازه ورود در کشور و تبعه شدن کشور و حتي شناسنامه مي دهند. ولي نعيم فاطمي که اگر برگرده به افغانستان زنده نخواهد ماند. با برخورد بد مسئولين استان مواجه بشه؟

دوستان گرامي بايد توجه کنيد. جناب نعيم زندگي خيلي محقرانه دارند. به عنوان مثال حتي در اتاقي که اجاره کرده است تلوزيون يا يک پنکه کوچک هم ندارد.

اميدوارم مسئولين عزيز حداقل کاري که براي اين برادرمون کنند. اينکه مثل خيلي از مولوي هاي افغاني که در سطح کشور هستند به عنوان تبعه رسمي ايشان را بشناسند

به راستي اگر مسئولي از مسئولان کشور اين متن را مطالعه کرد. بنده هميشه در خدمتم تا در اين باره و اين شخص بيشتر توضيح دهم تا شايد بتوانيم براي ايشان کاري کنيم

والسلام

مصطفي جوادي نسب

مدير پايگاه علمي تحقيقاتي گفتگوي آرام ميان شيعه و سني

مراسم شب دوم دهه فاطميه 90 - امامزاده علي اکبر چيذر - حاج محمود

Sun, 17 Apr 2011 16:31:00 GMT

حرام بودن آتش بر فاطمه زهرا
روزى عـايشه بــر فاطمه (س) وارد شد ، در حالى كه آن حضرت براى حسن و حسين (ع) با آرد و شير و روغـن در ديـگـى غــذاى حريره درسـت مى ‏كرد. ديگ بر روى اجاق و آتش مى ‏جوشيد و بالا مى ‏آمد و فاطمه (س) آن را با دست خود هم مى ‏زد.
عايشه با اضطراب و نگرانى از نزد او بيرون آمده ، نزد پدرش ابوبكر رفت و گفت : اى پدر ! من از فاطمه چيز شگفت ‏آورى ديدم، و آن اينكه دست به درون ديگى كه بر روى آتش مى ‏جوشيد برده ، آن را به هم مى‏ زد.
گفت : دختركم ! اين را پنهان كن كه كار مهمى است.
اين خبر كه به گوش پيامبر اكرم (ص) رسيد ، بر بالاى منبر رفت و حمد و سپس الهى را به جاى آورد ، سپس فرمود :
همانا مـردم ديدن ديگ و آتش را بزرگ شمرده و تعجب مى ‏كنند. سوگند به آن كسى كه مرا به پيامبرى برگزيد ، و به رسالت انتخاب فــرمــود ، همانا خداى عزوجل آتش را بر گوشت و خون و موى و رگ و پيوند فاطمه حرام كرده است ، فرزندان و شيعيان او را از آتش دور نـمـود ، بـرخى از فرزندان فاطمه داراى رتبه و مقامى هستند كه آتش و خورشيد و ماه از آنها فرمانبردارى كرده در پيش رويش جنيان شمشير زده ، پيامبران بـــه پيمان و عهد خود درباره ‏ى او وفا مى ‏كنند ، زمين گنجينه‏ هاى خودش را تسليم او نموده، آسمان بركاتش را بر او نازل مى ‏كند.
واى، واى ، واى به حال كسى كه در فضيلت و برترى فاطمه شك و ترديد به خود راه دهد ، و لعنت و نفرين خدا بر كسى كه شوهر او ، على بـن ابى ‏طالب را دشمن داشته به امامت فرزندان او راضى نباشد. همانا فاطمه ، خود داراى جايگاهى است و شيعيانش نيز بهترين جايگاه ‏هـــا را خواهند داشت. همانا فــاطـمــه پيش از من دعا مى ‏كند و شفاعت مى‏ نمايد و شفاعتش على‏ رغم ميل كسانى كه با او مخالفت مى ‏كنند ، پذيرفته مى ‏شود.<** ادامه مطلب... **>

مراسم شب اول دهه فاطميه 90 - امامزاده علي اکبر چيذر - حاج محمود

Sun, 17 Apr 2011 16:25:00 GMT

بازهم ايام عزا رسيد و فاطميه آغاز شد. روزهاي غم باري که مادر سادات ، دخت نبي ، مادر امامت و همسر امام متقيان به شهادت رسيد. اين ايام بسيار براي ما شيعيان عزيز است ؛ مادر سادات با اين که دخت پيامبر (ص) و همسر علي (ع) بود هميشه مورد بي محبتي امت نبي قرار گرفت. هميشه مظلوميت علي (ع) را ديد و غمخوار او بود. زهرا (س) بهانه خلقت بود و خدا او را بهانه اي قرار داد تا علي (ع) و پيامبر (ص) و همه انسان ها را خلق کند. فاطميه اگر از محرم بالاتر نباشد کمتر نيست ؛ در محرم حسين (ع) اسلام را زنده کرد اما حسين (ع) خود فرزندي مادري بود که خود را سپر بلاي امامش کرد. در روز قيامت وقتي پرده ها کنار مي رود خداوند مي فرمايند کنار برويد ؛ همه سرها پائين خواهد بود ؛ آنجاست که ندا مي آيد حضرت زهرا (س) بفرمائيد بهشت را براي شما آماده کرده ايم اما حضرت فاطمه (س) مي فرمايند نه ! خدا مي فرمايند هرچه شما بفرمائيد چه مي خواهيد. حضرت مي فرمايند در دنيا کساني بودند که عاشق اهل بيت پيامبر (ص) بودند آن ها هم وارد بهشت شوند ؛ خداوند مي فرمايد هرکه را مي خواهي انتخاب کن. روايت است که تا سه رده آن هايي که حضرت زهرا انتخاب مي کند وارد بهشت مي شوند و کسي از شيعيان در آن جمع باقي نمي ماند مگر کساني که با علي (ع) مخالف بودند. خداوند ما را از شيعيان واقعي حضرت علي (ع) قرار دهد.

غذاي بهشتي
علي عليه السلام ديناري قرض گرفته بود که با آن چيزي تهيه کند تا شدت گرسنگي را از فاطمه عليها السلام و فرزندانش رفع کند. مقداد را ديد که از گرسنگي شديد اهل و عيالش خبر مي دهد، حضرت، دينار رابه او بخشيد. بعد از خواندن نماز ظهر و عصر، پيامبرصلي الله عليه وآله فرمود: اي ابالحسن آيا شما چيزي در منزل داريد تا به منزل شما بيايم، علي عليه السلام بر اثر خجالت و حياء از پيامبرصلي الله عليه وآله عرض کرد: تشريف بياوريد. پيامبر اکرم صلي الله عليه وآله دست علي را گرفته و با هم وارد خانه زهراعليها السلام شدند، او در حال نماز بود و پشت سر وي ظرفي بود که از آن بخار برمي خاست.
وقتي صداي پيامبرصلي الله عليه وآله را شنيد، از محراب نماز خارج شده و به پدر بزرگوار خويش سلام کردد. پيامبر اکرم صلي الله عليه وآله بعد از جواب سلام فرمودند: براي ما غذايي بياور، خداوند رحمتش را بر تو نازل کند.
فاطمه عليها السلام ظرف غذا را آورده، در مقابل پيامبرصلي الله عليه وآله و علي عليه السلام نهاد. علي عليه السلام سؤال کرد: اي فاطمه! اين طعام از کجاست؟ من هرگز طعامي به اين خوشرنگي نديده و خوشبوتر از آن بوئي استشمام نکرده و خوش مزه تر از آن نخورده ام.
رسول اکرم صلي الله عليه وآله دست مبارک خود را بين دو کتف علي عليه السلام نهاد، مختصري فشرد و فرمود: اين پاداش ديناري است که تو در راه خدا دادي.
آن گاه اشک رسول خداصلي الله عليه وآله جاري شد و فرمود: سپاس خداي را که ابا مي کند که شما را بدون مزد و پاداش از دنيا ببرد. اي علي! پروردگارت مي خواهد آنچه را که بر زکريا جاري فرموده، بر تو نيز جاري نمايد.
آنگاه رو به حضرت زهرا کرد و فرمود: «ويجريک يا فاطمة في المجري الذي اجري فيه مريم «کلما دخل عليها زکريا المحراب وجد عندها رزقا قال يا مريم اني لک هذا قال هو من عندالله; و تو را اي فاطمه در همان مسيري که مريم را حرکت داد، پيش برد. [چنان که قرآن مي گويد:] «هر گاه زکريا وارد محراب او مي شد، غذاي مخصوصي در آن جا مي ديد، از او مي پرسيد: اي مريم، اين را از کجا آورده اي؟! مي گفت: اين از سوي خداست.» قابل دقت است هرچند اين غذا پاداش عطاي علي عليه السلام است و کرامتي براي او به حساب مي آيد، ولي براي فاطمه عليها السلام نيز کرامت محسوب مي شود; چرا که خداوند به احترام او چنين ميوه اي را از بهشت فرستاده است.<** ادامه مطلب... **>

فايل هاي زير از وب سايت رسمي هئيت رزمندگان شميرانات قرار داده شده است. فايل ها با کيفيت 64 Kbps و با فرمت MP3 مي باشد.

دانلود بخش اول - روضه - 8.81 مگابايت | لينک كمكي | لينک کمکي
دانلود بخش دوم - روضه - 9.14 مگابايت | لينک كمكي | لينک کمکي
دانلود بخش سوم - زمينه - 6.04 مگابايت | لينک كمكي | لينک کمکي
دانلود بخش چهارم - واحد - 6.18 مگابايت | لينک كمكي | لينک کمکي
دانلود بخش پنجم - شور - 7.97 مگابايت | لينک كمكي | لينک کمکي

پسورد فايل زيپ : www.asandownload.com
سايت سازنده
لينک منبع

خدا و ديگر هيچ " توکل "يکي ديگر از پايه هاي استوار زندگي پيامبر

Wed, 06 Oct 2010 15:48:00 GMT

خدا و ديگر هيچ

" توکل "يکي ديگر از پايه هاي استوار زندگي پيامبر اکرم (ص) ومؤمنين واقعي است که اهميت زيادي دارد .1

اگر به قرآن کريم مراجعه کنيم ، آيات و نمونه هاي زيبايي در اين باب پيدا خواهيم کرد ؛

در ميان آيات و داستان هاي زيباي اين کتاب عزيز ، " نوح "را مي بينيم که در مواجهه با دشمنان لجوج ،اخم به ابرو نياورد و با نيروي توکل در مقابل آنان ايستاد .

" موسي " وياران اندکش را مشاهده مي کنيم که در محاصره ي فرعون ولشکر او قرار گرفتند و فرعونيان با تمام تجهيزات خود در تکاپو براي جذب ياران موسي به سمت دستگاه شيطاني خود بود ، اما موسي تنها با يک کلمه کار را به نفع خود تمام کرد و آن صحبت از توکل بود که فرمود :اگر مي خواهيد مؤمن باقي بمانيد و اهل نجات باشيد ،بايد به خدا توکل کنيد .3

ما به دنبال کسي مي گرديم که تمام دشمنان ما را بشناسد و راه مقابله با آنان رانيز به ما آموزش دهد . بله ، او کسي نيست جز خداي قادر و توانا .خدايي که اگر پشتيباني ما را برعهده گيرد ،اگر تمام دنيا نيز عليه ما قيام کنند ،با وجود او موفق نخواهند شد
اگر ما بوديم چه مي کرديم ؟!

تصور کنيد در يک مکان خوش آب و هوا زندگي مي کنيد .در همين حال از جانب خدا دستور مي آيد که زن و بچه و تمام عزيزانت را به منطقه اي ببري که بيابان است و از آب و خوراک و ...هيچ خبري نيست . واقعاً اگر ما بوديم چه مي کرديم ! از يک طرف مطمئن هستيم که دستور از جانب خدا است واز طرفي هم اين منطقه قابل زندگي و سکونت نيست . شايد اگر ما بوديم مي گفتيم : " خدايا از اين امتحانت بگذر " يا هزار ويک بهانه مي آورديم که آن کار را انجام ندهيم اما ابراهيم دست عزيزانش را گرفت وبه مکه ،سرزميني که هيچ نشانه اي از سکونت در آن ديده نمي شد ، برد . وقتي هاجر سرزمين را ديد ،گفت :تو مي خواهي در اين سرزميني که هيچ چيز ندارد ،نه آبي ،نه مونسي ،نه گياهي ما را رها کني ؟4
اما ابراهيم ذره اي ترديد و اضطراب نداشت و آرامش خاصّي در چهره اش نمايان بود .چرا ؟چگونه مي شود که درشرايط سخت اين گونه بود ؟ ابراهيم دلش به جايي گرم بود وخيالش راحت . زيرا به يقين مي دانست که حرف چه کسي را گوش مي کند و به او اطمينان و توکل صد در صد داشت.

<**ادامه مطلب...**>

توکل چيست ؟

شايد بپرسي اين توکل با اين همه توانايي که توصيف مي کني ، چيست ؟ از کجا و چگونه بايد تهيه شود ؟
توکل به معناي " وکيل گرفتن در کاري و اعتماد به وکالت او " است .معمولاً همه ي انسانها وقتي با مشکلي روبرو مي شوند که احتمال مي دهند خودشان از پس انجام آن بر نمي آيند ، به سراغ افرادي مي روند که در حل آن مشکل تخصص داشته باشند . به عنوان مثال اگر کودکي بيمار شود ، پدر و مادر او براي مداوايش نزد متخصصي مي روند که در مورد آن بيماري تخصص بالايي داشته باشد .

حال ما انسانها جاي اين را ندارد که کمي بيانديشيم و ببينيم که وقتي يک جسم که مادي است ، بيمار مي شود نياز به درمان دارد ،چه طور است که روح معنوي و وسيع نياز به تکيه به پناهگاهي ندارد؟!

گاهي اوقات انسان ها چوب حراج به انسانيّت خود مي زنند وروح خود را در بازار به حراج مي گذارند . گاهي اين بشر به قدري به عقل و زرنگي خود اعتماد مي کند که هيچ کس را جز خودش قبول ندارد . واقعاًچرا اين گونه مي شويم ؟!

توکل به معناي " وکيل گرفتن در کاري و اعتماد به وکالت او " است .معمولاً همه ي انسانها وقتي با مشکلي روبرو مي شوند که احتمال مي دهند خودشان از پس انجام آن بر نمي آيند ، به سراغ افرادي مي روند که در حل آن مشکل تخصص داشته باشند .
بيماري واگير دار

شايد جواب اين چراها اين باشد که ما هنوز به اين باور نرسيده ايم که دشمن قدري داريم . دشمني که همه فن حريفه و لحظه به لحظه در کمين ما نشسته و قسم ياد کرده که همه را اغوا خواهد کرد . هنوز باور نکرده ايم که دشمن ما با ابزار دنيا وزرق و برق هاي آن در ليست بيماري هاي واگير دار وجود دارد و ما آن را ناديده گرفته ايم .

هنوز باور نکرده ايم که ما نا توانيم و به خودي خود شکستني هستيم .مگر ابليس بعد از آن همه عبادت با کبر خود ،بيچاره نشد ؟! مگر طلحه وزبير نبودند که به خاطر طمع به رزق بيشتر به مقابله با امامشان بر خاستند وجنگ جمل را راه انداختند .مگر در صحراي کربلا نبودند کساني که از سجده ي ظاهري فراوان ، پيشاني هايشان پينه بسته بود ، اما دستان همان آدم هاي به ظاهر نماز شب خوان به خون حسين ، آغشته شد .

اگر فقر وناتوان بودنمان را باور کنيم ويقين داشته باشيم که شکستني هستيم ، قطعاً به اين موضوع پي خواهيم برد که به يک پناهگاهي نياز داريم که بتواند ما را از شيطنت هاي ابليس حفظ کند .

به چه چيز و چه کسي پناه ببريم ؟!

تا اينجا فهميديم که اگر بخواهيم خود را بي نياز بدانيم ، ضرر بزرگي کرده ايم وطغيان خواهيم کرد .[5] بنابر اين هيچ يک از ماديات و ثروت و قدرت نمي توانند پناهگاه و تکيه گاه خوبي براي ما باشند ، در ضمن اين تکيه گاه نمي تواند بشري مثل ما باشد ، چرا که مانند ما ناتوان ،فقير و بي پناه خواهد بود .

نسخه ي نهايي وشفا بخش

ما به دنبال کسي مي گرديم که تمام دشمنان ما را بشناسد و راه مقابله با آنان رانيز به ما آموزش دهد . بله ، او کسي نيست جز خداي قادر و توانا .خدايي که اگر پشتيباني ما را برعهده گيرد ،اگر تمام دنيا نيز عليه ما قيام کنند ،با وجود او موفق نخواهند شد .6

اگر بنا بود که پس از نمازهايمان وارد بهشت خداشويم و همه ي انسانها صالح مي شدند و کار وتلاشي نبود ، ديگر پاداش و عقوبت معنايي نداشت .

قوي ترين مردان آهنين

وقتي خود را عاجز و فقير و ناتوان دانستيم وفهميديم که شکستني وسست هستيم ، باور خواهيم کرد که تنها خدا است که مي توان با اطمينان خاطر به او تکيه کرد و با سخن پيامبر که فرمودند :توکل توشه ي جاده ي زندگي من است ؛7 ، نيرو واشتياقمان به توکل چندين برابر خواهد شد .

اکنون مي توانيم نصيحت و سخن رسول اکرم (ص) به اباذر را باتمام وجود لمس کنيم که فرمودند :" اگر دوست داري قوي ترين مردم باشي ، پس تنها بر خدا توکل کن ."8

همه چيز هست جز توکل !

گاهي اوقات در زندگي مي گوييم : " من هميشه به خدا توکل مي کنم ."اما وقتي به عمق زندگي ها وارد مي شويم ، مي بينيم در اين سراي زندگي همه چيزهست جز توکل !
به قول شهيد مطهري ؛ هدف توکل بر خدا اين است که از يأس وترس فاصله بگيريم ، وبا عمل به حق ، در جادّه ي عبوديّت به آرامش برسيم . اما امروز ، برخي توکّل را به گونه اي معنا مي کنند که از آن بوي مردگي و سکون وعدم جنبش به مشام مي رسد ،برخي هروقت بخواهند وظيفه را از خود دور کنند وآن را از سر بياندازند ، به توکل مي چسبند .9

معناي توکل اين نيست که وقتي تشنه شديم ،سيراب شدنمان را به خدا واگذار کنيم ويا دست از کار و تلاش بشوييم و در گوشه اي بنشينيم و به راز و نياز وعبادت بپردازيم . چگونه برخي به خود اجازه مي دهند که کار نکردن ها و استفاده نکردن از عقل خود را در مسائل به اسم " توکل ومصلحت " توجيه کنند؟!

اگر بنا بود که پس از نمازهايمان وارد بهشت خداشويم و همه ي انسانها صالح مي شدند و کار وتلاشي نبود ، ديگر پاداش و عقوبت معنايي نداشت .

زهرا اجلال – گروه دين و انديشه تبيان

--------------------------------------------------------------------------------

1- التوکل خير عماد /ميزان الحکمة /ج 4/ ص 3656

2- يونس /71

3- يونس /84

4- ابراهيم /37

5- علق /6

6- آل عمران /160

7- جامع احاديث شيعه /ج 14/ص 230

8- بحارالانوار /ج 74/ص 87

9- مطهري /حق و باطل /ص 123

ويژه نامه ولادت امام حسن مجتبي عليه السلام با بيش از ??? عنوان م

Mon, 23 Aug 2010 10:08:00 GMT

ويژه نامه ولادت امام حسن مجتبي عليه السلام با بيش از ??? عنوان مطلب

هوالمحبوب

تقديم به کريم ترين ارباب دو عالم

در اين شبها که به اسمان مينگريم گويي بغضي کهنه در گلوي مهتاب تو را فرياد ميزند تويي که در وانفساي اين دنيا از همه غريبتر بوده اي. تويي که با سکوتت عشق را به اتش کشيدي وخاک را تا به ابد با غربت اغشته نمودي . در تنهاييت خداي را به ديدگان نمناکمان به تماشا کشاندي.و در يادمان اينگونه نگاشتي :
هر که عاشقتر، دلش آشفته تر

چه فقيرانه نگاهم به جاده دوخته شده است که مبادا روز ي از مقابل ديدگانم بگذري و من از ديدارت جا بمانم .
.شب را به اميد رويايت ميگذرانم و روز را به اميد شنيدن صدايت .چه حقيقت تلخ و شيريني است .چه ظلمت و روشنايي وجودم را تسخير نموده است
اگرمعبود تنهايي بر نميگزيد بي شک تو را معبود دل خويش ميدانستم و از قرباني چشم و دل در راهت دريغ نميکردم
دوست دارم آني شوم که خريدارم شوي که حتي اگر روزي قدمهايم به چمن جنت رسيد باز هم غلام روسياه تو باشم
دلم سر سپرده ات شد .تقصير من نيست که اين چنين عاشقانه فريادت ميزنم که بايد دامن خداي را بگيري که چرا شيدايي را در چشمان تو خلاصه نمود
براي تمام تنهايي حريم پاکت دلم ميسوزد . هر گاه که تن سپردم به گوش دادن تمام زمزمه هاي دل خسته ام ،نامي به جز حسن بن علي نشنيدم .نامي که هرگز نتوانستم نامي در کنار ان بگنجانم .
بي گمان که خاک تن من جز با غبار بقيع اغشته نشده و دربدو تولدم بي شک به جاي اذان، روضه تو را در گوشم خوانده اند که اينگونه خود را شيداي تو ميبينم .
مرا چه باکي است از اتش دوزخ که چون در ميان هاله هاي ان مرا رها کردند باز من دامن کريم تو را رها نخواهم کرد .هنگامي که براي گرفتن دستان گنهکارم قدمهايت را برداري اتش چه شرمگين خواهد شد از زبانه کشيدن، و ابراهيم بيايد و ببيند که کدامين گلستان زيباتر است؟.
زندگي چيزي جز عشق تو را به من نشان نداد و دل بهانه اي جز ديدارت در همه عمر نگرفت
بگذار که با ديدنت دلم براي هميشه خراب شود. مرا به آبادي دل چه سود و چه نياز؟ که در اين دنيا هر دلي خراباتي شد گويا ابدي جاويدان شد.
من اسارت دلم را به هيچ آزادي نفروشم که زندانباني چون حسن بن علي جرعه اي جز مي به من ارزاني نميدارد

ميلاد باسعادت سبط اکبر پور حيدر فرزند زهراي اطهر کريم اهل بيت امام حسن مجتبي عليه السلام راخدمت اقا امام زمان عج وتمامي شيعيان ومحبين اون حضرت تبريک وتهنيت عرض ميکنم

ويژه نامه ولادت امام حسن مجتبي عليه السلام با بيش از ??? عنوان مطلب

خبردادن از شهادت خويش

Tue, 10 Aug 2010 18:08:00 GMT

خبردادن از شهادت خويش <\/h2>
روزي امام حسن عليه‏السلام به فرزندان و بستگان خويش فرمود: «إنّي أَموُتُ بالسَّمِّ؛ من با سمّ به شهادت مي‏رسم.» اهل بيت ايشان پرسيدند: چه كسي به شما سمّ خواهد داد؟ فرمودند: «جارِيَتي أَوْ إمْرَأَتي ؛ كنيزم يا همسرم.» به او عرض كردند: «أَخْرِجْها عَنْ مِلْكِكَ عَلَيْها لَعْنَةُ اللّهِ؛ او را -كه لعنت خدا بر او باد- از ملك خويش خارج سازيد.»
امام عليه‏السلام فرمودند: «هَيْهاتَ مِنْ إِخْراجِها وَ مُنْيَتي عَلي يَدِها؛ هرگز چنين نمي‏كنم و حال آنكه آرزوي من به دست او محقق مي‏شود.». «ما لِيَ مِنْها مَحيصٌ وَ لَوْ أَخْرَجْتُها ما يَقْتُلُني غَيْرُها كانَ قَضاءً مَقْضِيّا وَ أَمْرا واجِبا مِنَ اللّهِ؛ مرا گريزي از اين شهادت نيست و اگر او را خارج كنم كسي غير از او نيست كه مرا بكشد [درحالي كه]شهادت من قضاي حتمي و امر واجبي از ناحيه خداوند است.»
چند روزي از اين خبر نگذشته بود كه معاويه (لعنة‏الله عليه) همسر آن حضرت را فريب داد و به واسطه او، آن حضرت را به شهادت رساند. امام عليه‏السلام درهنگام شهادت به همسرش چنين فرمود: «يا عَدُوَّةَ اللّهِ! قَتَلْتَني قاتَلَكَ اللّهُ أَما وَاللّهِ لاتُصيبَنَّ مِنّي خَلْفا وَ لاتَنالينَ مِنَ الْفاسِقِ؛ عَدُوِّ اللّهِ خَيْرا أَبَدا؛ اي دشمن خدا! تو مرا كشتي، خدا تو را بكشد، آگاه باش كه به خدا سوگند! از من فرزندي باقي نخواهي گذاشت و از [معاويه] فاسق و دشمن خدا به تو خيري نخواهد رسيد.»

آگاهي از غيب

Tue, 10 Aug 2010 18:08:00 GMT

آگاهي از غيب

كراماتي از امام حسن مجتبي عليه السلام
از معجزات و كراماتي كه تمام ائمه عليهم‏السلام از آن بهره‏مند بودند، علم غيب و آگاهي از اموري است كه بر ديگران مخفي مي‏باشد، و در تاريخ موارد متعددي از ائمه معصومين عليهم‏السلام در اين باره مطالبي نقل شده است. در مورد امام حسن عليه‏السلام نيز مواردي نقل شده كه از غيب حوادثي را خبر مي‏دادند. ازباب نمونه به يكي از آن موارد اشاره مي‏كنيم:

در سفري امام حسن عليه‏السلام با پاي پياده به سوي مكّه حركت مي‏كرد. در ميانه راه پاي مبارك آن حضرت ورم نمود و شخصي به ايشان عرض كرد: «لَوْ رَكِبْتَ لِيَسْكُنَ عَنْكَ هذَاالْوَرَمُ؛ اي كاش سوار مركب مي‏شديد تا اين ورم [پاي [شما تسكين پيدا كند.» امام عليه‏السلام فرمودند: «كَلّا وَ لكِنّا إذا أَتَيْنَاالْمَنْزِلَ فَإِنَّهُ يَسْتَقْبِلُنا أَسْوَدُ مَعَهُ دُهْنٌ يَصْلَحُ لِهذَا الْوَرَمِ فَاشْتَرُوا مِنْهُ وَ لاتُماسِكُوهُ؛ هرگز! [سوار بر مركب نمي‏شوم] و لكن وقتي به منزلگاه[بعدي] رسيديم، شخص سياه پوستي نزد ما مي‏آيد كه روغني دارد و براي [درمان] اين ورم خوب است، روغن را از او بخريد و نسبت به اوبخل نورزيد.»

يكي از غلامان به ايشان عرض كرد: بعد از اين منزل منزلي كه شخص سياه پوستي در آن باشد وجود ندارد تا براي شما روغن بخريم.

امام فرمودند: «آري چنين كسي را خواهيم يافت.» پس از آنكه مقداري راه پيمودند، شخص سياه پوستي جلوي آنها آمد، امام عليه‏السلام فرمود: آن سياه پوست نزد شماست، روغن را از او بخريد.

آن شخص سؤال كرد:اين روغن را براي چه كسي مي‏خواهيد؟ شخصي گفت: براي حسن بن علي عليهما‏السلام .

آن سياه پوست گفت: مرا نزد او ببريد. پس از آنكه او به نزد امام عليه‏السلام آمد، عرض كرد: «يَابْنَ رَسُولِ اللّهِ! إِنّي مَوْلاكَ لاآخَذُ ثَمَنا وَ لكِنْ أُدْعُ اللّهَ أَنْ يَرْزُقَني وَلَدا سَوِيّا ذَكَرا يُحِبُّكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ؛ اي فرزند رسول خدا! من غلام تو هستم و پول اين روغن را نمي‏گيرم. لكن از خدا بخواه كه فرزند سالم پسري به من عطا كند كه دوستدار شما اهل بيت باشد.» بعد از آن به بركت دعاي امام عليه‏السلام آن شخص داراي چنين فرزندي شد.13

ميوه دادن درخت خشكيده

Tue, 10 Aug 2010 18:08:00 GMT

ميوه دادن درخت خشكيده

روزي امام حسن عليه‏السلام براي عمره به سوي مكّه عظيمت كردند. در اين سفر، فرزند زبير ايشان را همراهي مي‏كرد. در طول مسير، در مكاني؛ زير يك درخت خرماي خشكيده به استراحت پرداختند. ابن زبير به امام عليه‏السلام عرض كرد: «لَوْ كانَ في هذَا النَّخْلِ رُطَبٌ أَكَلْناهُ؛ اي كاش اين درخت، خرماي تازه داشت و از آن مي‏خورديم.» امام عليه‏السلام فرمودند: «أَوَ أَنْتَ تَشْتَهِي الرُّطَبَ؛ آيا تو به خرماي تازه اشتهايي داري؟» او گفت: آري. امام حسن عليه‏السلام سر را به سوي آسمان بلند نمودند و دعايي خواندند. در اين هنگام درخت، سبز شد و پر از برگ گرديد و داراي خرماي فراواني شد و ياران ايشان از آن درخت بالا رفتند و خرماي زيادي چيدند.

سفره دار مدينه

Tue, 10 Aug 2010 18:01:00 GMT

سفره دار مدينه

طليعه سخن:
درنيمه رمضان سال دوم يا سوم1 هجري ستاره‏اي ديگر در آسمان امامت و ولايت بدرخشيد و با نور خود جهان را منوّر ساخت. پس از تولّد، حضرت فاطمه عليها‏السلام او را براي نام گذاري خدمت امير المؤمنين عليه‏السلام آورد، آن حضرت فرمود: من در نام گذاري او بر رسول خدا پيشي نمي‏گيرم. پس او را به نزد رسول اللّه صلي‏الله‏عليه‏و‏آله آوردند، ايشان فرمودند: من در نام گذاري او برخداوند عزّوجل پيشي نمي‏گيرم. در اين هنگام خداوند به جبرئيل فرمود: محمّد صلي‏الله‏عليه‏و‏آله صاحب فرزندي شده، فرود آي و به او سلام برسان و تبريك بگو و بگو كه علي عليه‏السلام نسبت به تو به منزله هارون نسبت به موسي عليه‏السلام است، پس نام فرزند هارون را بر او بگذار. جبرئيل فرود آمد و پس از ابلاغ سلام و تبريك، عرض كرد: خداوند به تو امر كرده كه نام فرزند هارون را بر او بگذاري. حضرت صلي‏الله‏عليه‏و‏آله فرمود: نام او چه بوده است؟ عرض كرد: «شبَّر». حضرت فرمود: زبان ما عربي است. جبرئيل عرض كرد: پس نام او را «حسن» بگذار، و پيامبر صلي‏الله‏عليه‏و‏آله نيز چنين كرد.2

كنيه ايشان ابو محمّد» است و برخي از القابشان عبارتند از: «سيّد، مجتبي، سبط، الامين، الحجّة، البِرّ، التّقي، الزّكي و الزّاهد».3

ايشان هفت سال و اندي از دوران كودكي خويش را در دامان شريف رسول خدا صلي‏الله‏عليه‏و‏آله سپري كردند و پس از آن 30 سال ياوري صديق براي پدر گرامي خويش بودند و پس از شهادت امير مؤمنان عليه‏السلام 10 سال عهده دار امامت شيعيان گرديدند.

سرانجام معاوية - لعنة‏اللّه عليه - با فريفتن «جعده»، همسر آن حضرت و اعطاي صدهزار درهم و وعده ازدواج با فرزند خود يزيد، امام عليه‏السلام را مسموم ساخت وايشان پس از 40 روز بيماري در آخر صفر سال 50 هجري مظلومانه به شهادت رسيدند.4

دوران امامت آن حضرت با دوران خلافت يكي از پليدترين و در عين حال زيرك‏ترين خلفاي بني اميه مقارن بود. معاوية بن ابي سفيان كه بازور و نيرنگ حاكميت خود را تثبيت كرده بود، براي توسعه و بسط حكومت خود از هيچ اقدامي فروگذاري نمي‏كرد، و از آنجا كه خاندان اهل بيت عليهم‏السلام و شيعيان آنان را مانع اصلي بر سر راه خود مي‏ديد، به روشهاي گوناگون به خشونت و ظلم و جنايت نسبت به آنان اقدام مي‏كرد. ابن ابي الحديد از علماي اهل سنت مي‏نويسد: شيعيان در هرجا كه بودند به قتل مي‏رسيدند، بني اميّه دستها و پاهاي اشخاص را به احتمال اينكه از شيعيان هستند مي‏بريدند و هركس كه معروف به دوستداري و دلبستگي به خاندان پيامبر صلي‏الله‏عليه‏و‏آله بود زنداني مي‏شد و اموالش به غارت مي‏رفت و خانه‏اش ويران مي‏شد.5

ابن جرير طبري از مورّخين اهل سنّت از قول ابوسوار عدوي مي‏گويد: سمرة‏بن جندب كه جانشين زياد بن پديده‏هاي جهان محكوم به يك سلسله قوانين ثابت و سنتهاي لايتغيّر الهي مي‏باشند و خداوند متعال جهان را بر چهارچوب معيني قرار داده كه گردش كارها هرگز بيرون از آن انجام نمي‏شود.

ابيه در بصره بود، در بامداد يك روز چهل و هفت نفر از بستگان مرا كشت كه همگي حافظ قرآن بودند.