تنهاترين سردار

گلچين مولودي امام رضا

عظيم جان آبادي — Tue, 04 Oct 2011 09:45:00 GMT

گلچين زيباترين مديحه و مولودي از ولادت حضرت امام رضا(ع) با مداحي حاج محمود کريمي بصورت صوتي آماده دريافت مي باشد.

دلنوشته هاي يک مستبصر

عظيم جان آبادي — Wed, 01 Jun 2011 14:13:00 GMT

دلنوشته هاي يک مستبصر

پدرم آب دهانش رو تو صورتم مي ريخت و مي گفت شيعه مشرک است.

مادرم مي گفت سر سفره با ما نبايد بشيني تو مشرک شدي و غذا بر تو حرام است

مقدمه:

متن زير قسمتي از گفتگو با يک شخصي است که قبلا سني بوده است اما شيعه شده است که مي تونيد در ادامه مطلب بخونيد

ادامه مطلب...

مراسم شب دوم دهه فاطميه 90 - امامزاده علي اکبر چيذر - حاج محمود

عظيم جان آبادي — Sun, 17 Apr 2011 16:31:00 GMT

حرام بودن آتش بر فاطمه زهرا
روزى عـايشه بــر فاطمه (س) وارد شد ، در حالى كه آن حضرت براى حسن و حسين (ع) با آرد و شير و روغـن در ديـگـى غــذاى حريره درسـت مى ‏كرد. ديگ بر روى اجاق و آتش مى ‏جوشيد و بالا مى ‏آمد و فاطمه (س) آن را با دست خود هم مى ‏زد.
عايشه با اضطراب و نگرانى از نزد او بيرون آمده ، نزد پدرش ابوبكر رفت و گفت : اى پدر ! من از فاطمه چيز شگفت ‏آورى ديدم، و آن اينكه دست به درون ديگى كه بر روى آتش مى ‏جوشيد برده ، آن را به هم مى‏ زد.
گفت : دختركم ! اين را پنهان كن كه كار مهمى است.
اين خبر كه به گوش پيامبر اكرم (ص) رسيد ، بر بالاى منبر رفت و حمد و سپس الهى را به جاى آورد ، سپس فرمود :
همانا مـردم ديدن ديگ و آتش را بزرگ شمرده و تعجب مى ‏كنند. سوگند به آن كسى كه مرا به پيامبرى برگزيد ، و به رسالت انتخاب فــرمــود ، همانا خداى عزوجل آتش را بر گوشت و خون و موى و رگ و پيوند فاطمه حرام كرده است ، فرزندان و شيعيان او را از آتش دور نـمـود ، بـرخى از فرزندان فاطمه داراى رتبه و مقامى هستند كه آتش و خورشيد و ماه از آنها فرمانبردارى كرده در پيش رويش جنيان شمشير زده ، پيامبران بـــه پيمان و عهد خود درباره ‏ى او وفا مى ‏كنند ، زمين گنجينه‏ هاى خودش را تسليم او نموده، آسمان بركاتش را بر او نازل مى ‏كند.
واى، واى ، واى به حال كسى كه در فضيلت و برترى فاطمه شك و ترديد به خود راه دهد ، و لعنت و نفرين خدا بر كسى كه شوهر او ، على بـن ابى ‏طالب را دشمن داشته به امامت فرزندان او راضى نباشد. همانا فاطمه ، خود داراى جايگاهى است و شيعيانش نيز بهترين جايگاه ‏هـــا را خواهند داشت. همانا فــاطـمــه پيش از من دعا مى ‏كند و شفاعت مى‏ نمايد و شفاعتش على‏ رغم ميل كسانى كه با او مخالفت مى ‏كنند ، پذيرفته مى ‏شود. ادامه مطلب...

مراسم شب اول دهه فاطميه 90 - امامزاده علي اکبر چيذر - حاج محمود

عظيم جان آبادي — Sun, 17 Apr 2011 16:25:00 GMT

بازهم ايام عزا رسيد و فاطميه آغاز شد. روزهاي غم باري که مادر سادات ، دخت نبي ، مادر امامت و همسر امام متقيان به شهادت رسيد. اين ايام بسيار براي ما شيعيان عزيز است ؛ مادر سادات با اين که دخت پيامبر (ص) و همسر علي (ع) بود هميشه مورد بي محبتي امت نبي قرار گرفت. هميشه مظلوميت علي (ع) را ديد و غمخوار او بود. زهرا (س) بهانه خلقت بود و خدا او را بهانه اي قرار داد تا علي (ع) و پيامبر (ص) و همه انسان ها را خلق کند. فاطميه اگر از محرم بالاتر نباشد کمتر نيست ؛ در محرم حسين (ع) اسلام را زنده کرد اما حسين (ع) خود فرزندي مادري بود که خود را سپر بلاي امامش کرد. در روز قيامت وقتي پرده ها کنار مي رود خداوند مي فرمايند کنار برويد ؛ همه سرها پائين خواهد بود ؛ آنجاست که ندا مي آيد حضرت زهرا (س) بفرمائيد بهشت را براي شما آماده کرده ايم اما حضرت فاطمه (س) مي فرمايند نه ! خدا مي فرمايند هرچه شما بفرمائيد چه مي خواهيد. حضرت مي فرمايند در دنيا کساني بودند که عاشق اهل بيت پيامبر (ص) بودند آن ها هم وارد بهشت شوند ؛ خداوند مي فرمايد هرکه را مي خواهي انتخاب کن. روايت است که تا سه رده آن هايي که حضرت زهرا انتخاب مي کند وارد بهشت مي شوند و کسي از شيعيان در آن جمع باقي نمي ماند مگر کساني که با علي (ع) مخالف بودند. خداوند ما را از شيعيان واقعي حضرت علي (ع) قرار دهد.

غذاي بهشتي
علي عليه السلام ديناري قرض گرفته بود که با آن چيزي تهيه کند تا شدت گرسنگي را از فاطمه عليها السلام و فرزندانش رفع کند. مقداد را ديد که از گرسنگي شديد اهل و عيالش خبر مي دهد، حضرت، دينار رابه او بخشيد. بعد از خواندن نماز ظهر و عصر، پيامبرصلي الله عليه وآله فرمود: اي ابالحسن آيا شما چيزي در منزل داريد تا به منزل شما بيايم، علي عليه السلام بر اثر خجالت و حياء از پيامبرصلي الله عليه وآله عرض کرد: تشريف بياوريد. پيامبر اکرم صلي الله عليه وآله دست علي را گرفته و با هم وارد خانه زهراعليها السلام شدند، او در حال نماز بود و پشت سر وي ظرفي بود که از آن بخار برمي خاست.
وقتي صداي پيامبرصلي الله عليه وآله را شنيد، از محراب نماز خارج شده و به پدر بزرگوار خويش سلام کردد. پيامبر اکرم صلي الله عليه وآله بعد از جواب سلام فرمودند: براي ما غذايي بياور، خداوند رحمتش را بر تو نازل کند.
فاطمه عليها السلام ظرف غذا را آورده، در مقابل پيامبرصلي الله عليه وآله و علي عليه السلام نهاد. علي عليه السلام سؤال کرد: اي فاطمه! اين طعام از کجاست؟ من هرگز طعامي به اين خوشرنگي نديده و خوشبوتر از آن بوئي استشمام نکرده و خوش مزه تر از آن نخورده ام.
رسول اکرم صلي الله عليه وآله دست مبارک خود را بين دو کتف علي عليه السلام نهاد، مختصري فشرد و فرمود: اين پاداش ديناري است که تو در راه خدا دادي.
آن گاه اشک رسول خداصلي الله عليه وآله جاري شد و فرمود: سپاس خداي را که ابا مي کند که شما را بدون مزد و پاداش از دنيا ببرد. اي علي! پروردگارت مي خواهد آنچه را که بر زکريا جاري فرموده، بر تو نيز جاري نمايد.
آنگاه رو به حضرت زهرا کرد و فرمود: «ويجريک يا فاطمة في المجري الذي اجري فيه مريم «کلما دخل عليها زکريا المحراب وجد عندها رزقا قال يا مريم اني لک هذا قال هو من عندالله; و تو را اي فاطمه در همان مسيري که مريم را حرکت داد، پيش برد. [چنان که قرآن مي گويد:] «هر گاه زکريا وارد محراب او مي شد، غذاي مخصوصي در آن جا مي ديد، از او مي پرسيد: اي مريم، اين را از کجا آورده اي؟! مي گفت: اين از سوي خداست.» قابل دقت است هرچند اين غذا پاداش عطاي علي عليه السلام است و کرامتي براي او به حساب مي آيد، ولي براي فاطمه عليها السلام نيز کرامت محسوب مي شود; چرا که خداوند به احترام او چنين ميوه اي را از بهشت فرستاده است. ادامه مطلب...

خدا و ديگر هيچ " توکل "يکي ديگر از پايه هاي استوار زندگي پيامبر

عظيم جان آبادي — Wed, 06 Oct 2010 15:48:00 GMT

خدا و ديگر هيچ

" توکل "يکي ديگر از پايه هاي استوار زندگي پيامبر اکرم (ص) ومؤمنين واقعي است که اهميت زيادي دارد .1

اگر به قرآن کريم مراجعه کنيم ، آيات و نمونه هاي زيبايي در اين باب پيدا خواهيم کرد ؛

در ميان آيات و داستان هاي زيباي اين کتاب عزيز ، " نوح "را مي بينيم که در مواجهه با دشمنان لجوج ،اخم به ابرو نياورد و با نيروي توکل در مقابل آنان ايستاد .

" موسي " وياران اندکش را مشاهده مي کنيم که در محاصره ي فرعون ولشکر او قرار گرفتند و فرعونيان با تمام تجهيزات خود در تکاپو براي جذب ياران موسي به سمت دستگاه شيطاني خود بود ، اما موسي تنها با يک کلمه کار را به نفع خود تمام کرد و آن صحبت از توکل بود که فرمود :اگر مي خواهيد مؤمن باقي بمانيد و اهل نجات باشيد ،بايد به خدا توکل کنيد .3

ما به دنبال کسي مي گرديم که تمام دشمنان ما را بشناسد و راه مقابله با آنان رانيز به ما آموزش دهد . بله ، او کسي نيست جز خداي قادر و توانا .خدايي که اگر پشتيباني ما را برعهده گيرد ،اگر تمام دنيا نيز عليه ما قيام کنند ،با وجود او موفق نخواهند شد
اگر ما بوديم چه مي کرديم ؟!

تصور کنيد در يک مکان خوش آب و هوا زندگي مي کنيد .در همين حال از جانب خدا دستور مي آيد که زن و بچه و تمام عزيزانت را به منطقه اي ببري که بيابان است و از آب و خوراک و ...هيچ خبري نيست . واقعاً اگر ما بوديم چه مي کرديم ! از يک طرف مطمئن هستيم که دستور از جانب خدا است واز طرفي هم اين منطقه قابل زندگي و سکونت نيست . شايد اگر ما بوديم مي گفتيم : " خدايا از اين امتحانت بگذر " يا هزار ويک بهانه مي آورديم که آن کار را انجام ندهيم اما ابراهيم دست عزيزانش را گرفت وبه مکه ،سرزميني که هيچ نشانه اي از سکونت در آن ديده نمي شد ، برد . وقتي هاجر سرزمين را ديد ،گفت :تو مي خواهي در اين سرزميني که هيچ چيز ندارد ،نه آبي ،نه مونسي ،نه گياهي ما را رها کني ؟4
اما ابراهيم ذره اي ترديد و اضطراب نداشت و آرامش خاصّي در چهره اش نمايان بود .چرا ؟چگونه مي شود که درشرايط سخت اين گونه بود ؟ ابراهيم دلش به جايي گرم بود وخيالش راحت . زيرا به يقين مي دانست که حرف چه کسي را گوش مي کند و به او اطمينان و توکل صد در صد داشت.

ادامه مطلب...

ويژه نامه ولادت امام حسن مجتبي عليه السلام با بيش از ??? عنوان م

عظيم جان آبادي — Mon, 23 Aug 2010 10:08:00 GMT

ويژه نامه ولادت امام حسن مجتبي عليه السلام با بيش از ??? عنوان مطلب

هوالمحبوب

تقديم به کريم ترين ارباب دو عالم

در اين شبها که به اسمان مينگريم گويي بغضي کهنه در گلوي مهتاب تو را فرياد ميزند تويي که در وانفساي اين دنيا از همه غريبتر بوده اي. تويي که با سکوتت عشق را به اتش کشيدي وخاک را تا به ابد با غربت اغشته نمودي . در تنهاييت خداي را به ديدگان نمناکمان به تماشا کشاندي.و در يادمان اينگونه نگاشتي :
هر که عاشقتر، دلش آشفته تر

چه فقيرانه نگاهم به جاده دوخته شده است که مبادا روز ي از مقابل ديدگانم بگذري و من از ديدارت جا بمانم .
.شب را به اميد رويايت ميگذرانم و روز را به اميد شنيدن صدايت .چه حقيقت تلخ و شيريني است .چه ظلمت و روشنايي وجودم را تسخير نموده است
اگرمعبود تنهايي بر نميگزيد بي شک تو را معبود دل خويش ميدانستم و از قرباني چشم و دل در راهت دريغ نميکردم
دوست دارم آني شوم که خريدارم شوي که حتي اگر روزي قدمهايم به چمن جنت رسيد باز هم غلام روسياه تو باشم
دلم سر سپرده ات شد .تقصير من نيست که اين چنين عاشقانه فريادت ميزنم که بايد دامن خداي را بگيري که چرا شيدايي را در چشمان تو خلاصه نمود
براي تمام تنهايي حريم پاکت دلم ميسوزد . هر گاه که تن سپردم به گوش دادن تمام زمزمه هاي دل خسته ام ،نامي به جز حسن بن علي نشنيدم .نامي که هرگز نتوانستم نامي در کنار ان بگنجانم .
بي گمان که خاک تن من جز با غبار بقيع اغشته نشده و دربدو تولدم بي شک به جاي اذان، روضه تو را در گوشم خوانده اند که اينگونه خود را شيداي تو ميبينم .
مرا چه باکي است از اتش دوزخ که چون در ميان هاله هاي ان مرا رها کردند باز من دامن کريم تو را رها نخواهم کرد .هنگامي که براي گرفتن دستان گنهکارم قدمهايت را برداري اتش چه شرمگين خواهد شد از زبانه کشيدن، و ابراهيم بيايد و ببيند که کدامين گلستان زيباتر است؟.
زندگي چيزي جز عشق تو را به من نشان نداد و دل بهانه اي جز ديدارت در همه عمر نگرفت
بگذار که با ديدنت دلم براي هميشه خراب شود. مرا به آبادي دل چه سود و چه نياز؟ که در اين دنيا هر دلي خراباتي شد گويا ابدي جاويدان شد.
من اسارت دلم را به هيچ آزادي نفروشم که زندانباني چون حسن بن علي جرعه اي جز مي به من ارزاني نميدارد

ميلاد باسعادت سبط اکبر پور حيدر فرزند زهراي اطهر کريم اهل بيت امام حسن مجتبي عليه السلام راخدمت اقا امام زمان عج وتمامي شيعيان ومحبين اون حضرت تبريک وتهنيت عرض ميکنم

ويژه نامه ولادت امام حسن مجتبي عليه السلام با بيش از ??? عنوان مطلب

خبردادن از شهادت خويش

عظيم جان آبادي — Tue, 10 Aug 2010 18:08:00 GMT

خبردادن از شهادت خويش <\/h2>
روزي امام حسن عليه‏السلام به فرزندان و بستگان خويش فرمود: «إنّي أَموُتُ بالسَّمِّ؛ من با سمّ به شهادت مي‏رسم.» اهل بيت ايشان پرسيدند: چه كسي به شما سمّ خواهد داد؟ فرمودند: «جارِيَتي أَوْ إمْرَأَتي ؛ كنيزم يا همسرم.» به او عرض كردند: «أَخْرِجْها عَنْ مِلْكِكَ عَلَيْها لَعْنَةُ اللّهِ؛ او را -كه لعنت خدا بر او باد- از ملك خويش خارج سازيد.»
امام عليه‏السلام فرمودند: «هَيْهاتَ مِنْ إِخْراجِها وَ مُنْيَتي عَلي يَدِها؛ هرگز چنين نمي‏كنم و حال آنكه آرزوي من به دست او محقق مي‏شود.». «ما لِيَ مِنْها مَحيصٌ وَ لَوْ أَخْرَجْتُها ما يَقْتُلُني غَيْرُها كانَ قَضاءً مَقْضِيّا وَ أَمْرا واجِبا مِنَ اللّهِ؛ مرا گريزي از اين شهادت نيست و اگر او را خارج كنم كسي غير از او نيست كه مرا بكشد [درحالي كه]شهادت من قضاي حتمي و امر واجبي از ناحيه خداوند است.»
چند روزي از اين خبر نگذشته بود كه معاويه (لعنة‏الله عليه) همسر آن حضرت را فريب داد و به واسطه او، آن حضرت را به شهادت رساند. امام عليه‏السلام درهنگام شهادت به همسرش چنين فرمود: «يا عَدُوَّةَ اللّهِ! قَتَلْتَني قاتَلَكَ اللّهُ أَما وَاللّهِ لاتُصيبَنَّ مِنّي خَلْفا وَ لاتَنالينَ مِنَ الْفاسِقِ؛ عَدُوِّ اللّهِ خَيْرا أَبَدا؛ اي دشمن خدا! تو مرا كشتي، خدا تو را بكشد، آگاه باش كه به خدا سوگند! از من فرزندي باقي نخواهي گذاشت و از [معاويه] فاسق و دشمن خدا به تو خيري نخواهد رسيد.»

آگاهي از غيب

عظيم جان آبادي — Tue, 10 Aug 2010 18:08:00 GMT

آگاهي از غيب

كراماتي از امام حسن مجتبي عليه السلام
از معجزات و كراماتي كه تمام ائمه عليهم‏السلام از آن بهره‏مند بودند، علم غيب و آگاهي از اموري است كه بر ديگران مخفي مي‏باشد، و در تاريخ موارد متعددي از ائمه معصومين عليهم‏السلام در اين باره مطالبي نقل شده است. در مورد امام حسن عليه‏السلام نيز مواردي نقل شده كه از غيب حوادثي را خبر مي‏دادند. ازباب نمونه به يكي از آن موارد اشاره مي‏كنيم:

در سفري امام حسن عليه‏السلام با پاي پياده به سوي مكّه حركت مي‏كرد. در ميانه راه پاي مبارك آن حضرت ورم نمود و شخصي به ايشان عرض كرد: «لَوْ رَكِبْتَ لِيَسْكُنَ عَنْكَ هذَاالْوَرَمُ؛ اي كاش سوار مركب مي‏شديد تا اين ورم [پاي [شما تسكين پيدا كند.» امام عليه‏السلام فرمودند: «كَلّا وَ لكِنّا إذا أَتَيْنَاالْمَنْزِلَ فَإِنَّهُ يَسْتَقْبِلُنا أَسْوَدُ مَعَهُ دُهْنٌ يَصْلَحُ لِهذَا الْوَرَمِ فَاشْتَرُوا مِنْهُ وَ لاتُماسِكُوهُ؛ هرگز! [سوار بر مركب نمي‏شوم] و لكن وقتي به منزلگاه[بعدي] رسيديم، شخص سياه پوستي نزد ما مي‏آيد كه روغني دارد و براي [درمان] اين ورم خوب است، روغن را از او بخريد و نسبت به اوبخل نورزيد.»

يكي از غلامان به ايشان عرض كرد: بعد از اين منزل منزلي كه شخص سياه پوستي در آن باشد وجود ندارد تا براي شما روغن بخريم.

امام فرمودند: «آري چنين كسي را خواهيم يافت.» پس از آنكه مقداري راه پيمودند، شخص سياه پوستي جلوي آنها آمد، امام عليه‏السلام فرمود: آن سياه پوست نزد شماست، روغن را از او بخريد.

آن شخص سؤال كرد:اين روغن را براي چه كسي مي‏خواهيد؟ شخصي گفت: براي حسن بن علي عليهما‏السلام .

آن سياه پوست گفت: مرا نزد او ببريد. پس از آنكه او به نزد امام عليه‏السلام آمد، عرض كرد: «يَابْنَ رَسُولِ اللّهِ! إِنّي مَوْلاكَ لاآخَذُ ثَمَنا وَ لكِنْ أُدْعُ اللّهَ أَنْ يَرْزُقَني وَلَدا سَوِيّا ذَكَرا يُحِبُّكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ؛ اي فرزند رسول خدا! من غلام تو هستم و پول اين روغن را نمي‏گيرم. لكن از خدا بخواه كه فرزند سالم پسري به من عطا كند كه دوستدار شما اهل بيت باشد.» بعد از آن به بركت دعاي امام عليه‏السلام آن شخص داراي چنين فرزندي شد.13

ميوه دادن درخت خشكيده

عظيم جان آبادي — Tue, 10 Aug 2010 18:08:00 GMT

ميوه دادن درخت خشكيده

روزي امام حسن عليه‏السلام براي عمره به سوي مكّه عظيمت كردند. در اين سفر، فرزند زبير ايشان را همراهي مي‏كرد. در طول مسير، در مكاني؛ زير يك درخت خرماي خشكيده به استراحت پرداختند. ابن زبير به امام عليه‏السلام عرض كرد: «لَوْ كانَ في هذَا النَّخْلِ رُطَبٌ أَكَلْناهُ؛ اي كاش اين درخت، خرماي تازه داشت و از آن مي‏خورديم.» امام عليه‏السلام فرمودند: «أَوَ أَنْتَ تَشْتَهِي الرُّطَبَ؛ آيا تو به خرماي تازه اشتهايي داري؟» او گفت: آري. امام حسن عليه‏السلام سر را به سوي آسمان بلند نمودند و دعايي خواندند. در اين هنگام درخت، سبز شد و پر از برگ گرديد و داراي خرماي فراواني شد و ياران ايشان از آن درخت بالا رفتند و خرماي زيادي چيدند.

سفره دار مدينه

عظيم جان آبادي — Tue, 10 Aug 2010 18:01:00 GMT

سفره دار مدينه

طليعه سخن:
درنيمه رمضان سال دوم يا سوم1 هجري ستاره‏اي ديگر در آسمان امامت و ولايت بدرخشيد و با نور خود جهان را منوّر ساخت. پس از تولّد، حضرت فاطمه عليها‏السلام او را براي نام گذاري خدمت امير المؤمنين عليه‏السلام آورد، آن حضرت فرمود: من در نام گذاري او بر رسول خدا پيشي نمي‏گيرم. پس او را به نزد رسول اللّه صلي‏الله‏عليه‏و‏آله آوردند، ايشان فرمودند: من در نام گذاري او برخداوند عزّوجل پيشي نمي‏گيرم. در اين هنگام خداوند به جبرئيل فرمود: محمّد صلي‏الله‏عليه‏و‏آله صاحب فرزندي شده، فرود آي و به او سلام برسان و تبريك بگو و بگو كه علي عليه‏السلام نسبت به تو به منزله هارون نسبت به موسي عليه‏السلام است، پس نام فرزند هارون را بر او بگذار. جبرئيل فرود آمد و پس از ابلاغ سلام و تبريك، عرض كرد: خداوند به تو امر كرده كه نام فرزند هارون را بر او بگذاري. حضرت صلي‏الله‏عليه‏و‏آله فرمود: نام او چه بوده است؟ عرض كرد: «شبَّر». حضرت فرمود: زبان ما عربي است. جبرئيل عرض كرد: پس نام او را «حسن» بگذار، و پيامبر صلي‏الله‏عليه‏و‏آله نيز چنين كرد.2

كنيه ايشان ابو محمّد» است و برخي از القابشان عبارتند از: «سيّد، مجتبي، سبط، الامين، الحجّة، البِرّ، التّقي، الزّكي و الزّاهد».3

ايشان هفت سال و اندي از دوران كودكي خويش را در دامان شريف رسول خدا صلي‏الله‏عليه‏و‏آله سپري كردند و پس از آن 30 سال ياوري صديق براي پدر گرامي خويش بودند و پس از شهادت امير مؤمنان عليه‏السلام 10 سال عهده دار امامت شيعيان گرديدند.

سرانجام معاوية - لعنة‏اللّه عليه - با فريفتن «جعده»، همسر آن حضرت و اعطاي صدهزار درهم و وعده ازدواج با فرزند خود يزيد، امام عليه‏السلام را مسموم ساخت وايشان پس از 40 روز بيماري در آخر صفر سال 50 هجري مظلومانه به شهادت رسيدند.4

دوران امامت آن حضرت با دوران خلافت يكي از پليدترين و در عين حال زيرك‏ترين خلفاي بني اميه مقارن بود. معاوية بن ابي سفيان كه بازور و نيرنگ حاكميت خود را تثبيت كرده بود، براي توسعه و بسط حكومت خود از هيچ اقدامي فروگذاري نمي‏كرد، و از آنجا كه خاندان اهل بيت عليهم‏السلام و شيعيان آنان را مانع اصلي بر سر راه خود مي‏ديد، به روشهاي گوناگون به خشونت و ظلم و جنايت نسبت به آنان اقدام مي‏كرد. ابن ابي الحديد از علماي اهل سنت مي‏نويسد: شيعيان در هرجا كه بودند به قتل مي‏رسيدند، بني اميّه دستها و پاهاي اشخاص را به احتمال اينكه از شيعيان هستند مي‏بريدند و هركس كه معروف به دوستداري و دلبستگي به خاندان پيامبر صلي‏الله‏عليه‏و‏آله بود زنداني مي‏شد و اموالش به غارت مي‏رفت و خانه‏اش ويران مي‏شد.5

ابن جرير طبري از مورّخين اهل سنّت از قول ابوسوار عدوي مي‏گويد: سمرة‏بن جندب كه جانشين زياد بن پديده‏هاي جهان محكوم به يك سلسله قوانين ثابت و سنتهاي لايتغيّر الهي مي‏باشند و خداوند متعال جهان را بر چهارچوب معيني قرار داده كه گردش كارها هرگز بيرون از آن انجام نمي‏شود.

ابيه در بصره بود، در بامداد يك روز چهل و هفت نفر از بستگان مرا كشت كه همگي حافظ قرآن بودند.